Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
9e Concours 2011
9e Lisztconc. H1-2
9e Lisztconc. H3-4
9e Lisztconc. H5-6-7
9e Lisztconc H8-9-10
9e Lisztconc H11-15
8e Concours 2008 H1
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

 

 

Hoofdstuk 5. De Jury

 

De Internationale Jury van het 9e Franz Liszt Concours

 

Ook voor het 9e Lisztconcours zet men de Internationale Selectiejury in om de 1e schifting te maken gedurende de preselectie in de vier grote steden New-York; Moskou; Shanghai en Utrecht, en wel in september 2010. In deze internationale selectiejury komen we de reeds gevestigde  namen tegen van Rian de Waal (ook reeds jurylid van het 6e – en het 8e Franz Lisztconcours); Michael Lewin (3e Prijswinnaar van het 1e Lisztconcours in 1986); Igor Roma (1e prijswinnaar van het 4e Lisztconcours in 1996 en jurylid van het 8e concours in 2008) maar ook de relatief onbekende Zuid-Koreaanse pianist Choon-Mo Kang. Quinten Peelen, de directeur van de organisatie rondom het Lisztconcours vervulde ook hier, evenals drie jaar geleden bij het 8e concours,  de rol van niet meestemmende voorzitter.

 

In de Internationale Jury voor het ‘grote’ concours zelf (vanaf de kwartfinale)  komen we de namen tegen van twee ervaren oudgedienden onder de juryleden, voor de zevende keer werd Arnaldo Cohen gevraagd (zijn naam zien we voor het eerst in 1986 bij het 1e Franz Lisztconcours,  en verder bij het 2e -, 3e -, 4e -, 5e -, en 6e concours) en voor de zesde keer komen we Jan Wijn tegen, onze beroemde nestor onder de Nederlandse pianodocenten (zijn naam komt reeds vijf maal eerder voor in de juylijsten, namelijk vanaf het 1e concours in 1986 tot en met het 5e concours in 1999)  

Voor de 1e keer verschijnen in de Jury de namen van de Rus Nicolai Demidenko; de Italiaan Enrico Pace (de 1e prijswinnaar in 1989); de Amerikaan Jerome Rose; de Litouwse pianiste Mw. Mûza Rubackyté (zij maakte in 2008 al deel uit van de Internationale selectiejury); de van oorsprong Braziliaanse pianiste mw. Christina Ortiz en de bekende Hongaarse pianist en dirigent Tamás Vásáry. De Poolse Pianist Piotr Paleczny stond ook aangekondigd in het programmaboek als jurylid, maar moest wegens privéomstandigheden afzeggen. Het voorzitterschap werd ook nu weer gegund aan de Nederlander Lucas Vis (hij was ook de juryvoorzitter bij het 8e concours in 2008)

 

Hoofdstuk 6. De Juniorjury

Om jongeren en dan met name scholieren van middelbare scholen wat meer te betrekken bij dit concours, werd een ‘Juniorjury’ in het leven geroepen, naar een idee van de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen. Deze jury bestond uit: Annemieke Dannenberg (V6 EBVO De Passie; Hannah Volbeda (voorexamenklas muziek St. Gregorius college); Jurn Tjoa (1e klas Utrechts Stedelijk Gymnasium) Maartje Bruinewoud (Christelijk Gymnasium Utrecht)

Tijmen de Ridder (Christelijk Gymnasium Utrecht)

 

De Juniorjury

 

 

Hoofdstuk 7. De Kwartfinale

Omwille van de lengte van dit artikel ga ik niet in op alle individuele prestaties van deze voorronde. Wel maak ik eerst een uitzondering voor

Olga Kozlova; Dimitar Dimitrov en Ivan Penkov. Deze drie pianisten had ik al eerder gehoord en ik had aanvankelijk hoge verwachtingen bij hen.  Olga Kozlova en Dimitar Dimitrov speelden in het vorige seizoen al bij de befaamde serie ‘Koffie bij de Piano’ in het Theater aan de Parade te ’s-Hertogenbosch. Ik schreef al eerder een zeer lovende recensie over Olga, naar aanleiding van het optreden op 4 april 2010. Voor de beeldvorming een enkel citaat hieruit: Wat opviel was de enorme technische beheersing, gekoppeld aan een immense concentratie en dito muzikaliteit; er viel niets op af te dingen….” En verderop in de recensie:  “Ik ontlokte haar de uitspraak dat zij zich aan gaat melden voor het  9e Internationaal Franz Liszt Concours in Utrecht, voorjaar 2011. Rekening houdend met het feit dat zij reeds in 2006 de 1e prijswinnares was op het Franz Liszt Concours in Weimar, ging ik er vanuit dat zij in Utrecht ‘hoge ogen’ zou gaan gooien!”  Wel, mijn ‘profetische uitspraak’ zo ik die al zou mogen doen, kwam meer dan uit; Olga toonde zich in de kwartfinale al meteen een formidabele pianiste. met een ‘directe aanpak, zeer to the point, en een briljante Russische stijl van spelen’.

Zij speelde als een der weinigen een bepaalde passage in de 2e Ballade naar behoren! (Ed. Peters, Band V – Ballade nr 2 – pag. 53 – 3e systeem)

Dimitar Dimitrov was in juni 2010 de winnaar van de Bossche Pianoserie ‘Koffie bij de Piano’. Hij speelde zich naar de 1e prijs met de ‘Trois Mouvements de Petrouchka’ van Igor Strawinsky. Ik schreef naar aanleiding van zijn prestatie toen ondermeer: “Bij vlagen was zijn spel bits en ongenaakbaar, daarmee meteen de ultieme sfeer treffend die dit werk zo eigen is. Een TOP- prestatie!”

Helaas zette hij zijn gewekte verwachtingen niet door, zijn twee Ballades kenmerkten zich door veel misslagen en een nerveuze manier van spelen. Het pareltje ‘Widmung’, speelde hij eigenlijk de vernieling in: te snel en te veel missers op het einde. En hiermede waren zijn kansen op een plaats in de Halve Finale, verkeken!

Zijn landgenoot Ivan Penkov bracht het er beter af. Ivan Penkov, gaf als voorbereiding op het concours, een huisconcert voor de leden van de Nederlandse Franz Lisztkring, op 5 maart 2011, ten huize van de Nederlandse pianiste (en bestuurslid van de Nederlandse Lisztkring) Mw. Toos Onderdenwijngaard

in Wassenaar. Ik noemde Ivan Penkov bij die gelegenheid een “een goed pianist, technisch bijna een alleskunner, maar zijn lichaamstaal straalt wat weinig emotie uit.”  In mijn beschouwing ging ik ervan uit dat hij de Halve Finale zou halen….en dat gebeurde dus ook!  Ook nu weer speelde hij in de kwartfinale ‘Der nächtliche Zug’ met daaraan gekoppeld de ‘1e Mephistowals (S513a/S514). ‘Der nächtliche Zug’, een voor de luisteraar minder bekend werk van Liszt, en als zodanig ook niet gemakkelijk in het gehoor liggend vanwege de vele stemmingswisselingen, speelde hij zeer goed, zelfs spannend! Ook ‘Der Tanz in der Dorfschenke’ (1e Mephistowals) speelde hij voortreffelijk. Tenslotte nog een 11e Hongaarse Rhapsodie (S244/11), wederom in een virtuoze setting!

De drie hierboven beschreven pianisten mochten zich allen gesteund weten door de ‘Labberté-Hoedemakers Foundation’, een fonds, opgericht door het sympathieke echtpaar Labberté-Hoedemakers uit het Groningse Haren.  Dit fonds heeft al vele pianisten die we ook kennen van eerdere

Lisztconcoursen de nodige financiële armslag gegeven om een succesvolle carrière te kunnen starten.

 

   

Linzi Pan....

 

met de rode schoentjes....

 

 

De 4e pianiste die ik hier nog even uitlicht betreft de 17 jarige Chinese pianiste Linzi Pan. Linzi, de jongste pianiste van het concours en altijd smaakvol gekleed in rood getinte  jurken met rode schoentjes, maakte grote indruk in de kwartfinale. Linzi speelde twee prachtige prachtige liedbewerkingen: ‘Auf dem Wasser zu singen’ (S558/2) en ‘Erlkönig’ (S558/4). Ook haar twee Ballades (S170/171) waren zeer fraai, met mooie cantilene lijnen en een natuurlijke elegantie. Ook zij mocht door naar de Halve Finale.

En dan de 1e prijswinnaar in spé, Masataka Goto, hoe presteerde hij in de kwartfinale. Wel, mijn eigen notities doornemend was het van meet af aan duidelijk dat hij in ieder geval de Halve Finale zou halen. Leest u maar:

  • 1e Ballade (S170): een prachtige opbouw, met een geweldige timing;
  • 2e Ballade (S171): perfect uitgevoerd, alle details zijn hoorbaar.
  • Erlkönig (S558/4): alle zangstemmen in dit lied zijn hoorbaar, hij speelt het met een verbluffend gemak!
  • Hongaarse Rhapsodie nr 13 (S244/13): perfect en smaakvol gespeeld. Alles valt op zijn plaats. Een TOP-pianist!!’  

Het was voor mij niet verwonderlijk dat hij door mocht naar de Halve Finale.

En vervolgens de grote verrassing van dit concours: Oleksandr PoliykovIn de radiocommentaren werd hij al de ‘Russische beer’ genoemd, ook wel de ‘Goliath’, om het verschil in lichaamsbouw aan te duiden met de veel fragielere Japanner Masataka Goto. Velen, waaronder ook ik, hadden hem niet direct een plaats toebedacht in de Halve Finale. Hoe kwam dat? Laten we voorop stellen dat hij uitstekend en degelijk pianospel leverde, maar, ik citeer mezelf:

  • Hongaarse Rhapsodie nr 9 (S558/4): Stevige octaafgangen maar ook mooi Leggierospel. 
  • De beide Polonaises nrs. 1 en 2 (S223/1/2):  het polonaiseritme is niet te horen, ondoorzichtig spel. Slordige ff passages, hij houdt het ritme niet strak. En dan de klap op de vuurpijl:
  • Erlkönig (S558/4): Donderende octaafgangen; iedereen in dit lied, de vader, het kind, de duivel en het paard,  sterven ogenblikkelijk onder zijn geweld’

Dat hij toch door mocht was een verrassing!

 

 

   

Dimitar Dimitrov trekt zijn lot uit de hoge hoed....

 

Jureren is een zwaar vak....

 

 

 

Voor de hoofdstukken 8, 9 en 10: klik hier >

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1