Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
9e Concours 2011
9e Lisztconc. H1-2
9e Lisztconc. H3-4
9e Lisztconc. H5-6-7
9e Lisztconc H8-9-10
9e Lisztconc H11-15
8e Concours 2008 H1
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

Hoofdstuk 8. De Halve Finale

Omwille van de duidelijkheid geven we nu de 9 halve finalisten in  volgorde van hun optreden.

Tomoki Sakata; Nariya Nogi; Linzi Pan; Olga Kozlova; Jin Woo Park; Ivan Penkov; Dinara Klinton; Masataka Goto; Oleksandr Poliykov;

We zagen al dat kandidaten in de halve finale uit een aantal complete blokken konden kiezen. Wie koos welk blok, en hoe speelde de kandidaat zich door deze blokken heen.

 

Een overzicht, voor de duidelijkheid nummer ik de ‘blokken’ uit de repertoirelijst om in Romeinse cijfers:

 

Blok VII.1 werd vier keer gekozen door:

  1. Linzi Pan;
  2. Olga Kozlova;
  3. Jin Woo Park en
  4. Oleksandr Poliykov
  • Sonata in B minor, (S178)
  • Die Trauergondel 'La lugubre gondola' – I, (S200/1)
  • Die Trauergondel 'La lugubre gondola' – II, (S200/2)
  • Mephisto-Waltz No. 2, (S515)
  • Linzi Pan speelt de beide ‘Gondola’s’ te braaf, niet overtuigend genoeg.
    • De ‘Sonate’ is onder haar handen braaf en netjes, het tempo ligt te laag; ze weet geen grote spanningsboog te creëren.
  • Olga Kozlova speelt de beide ‘Gondola’s’ prima, treft de sfeer goed, laat in de ‘1e Gondola’ een mooi tremolando horen.
    • De ‘2e Mephistowals’ is onder haar handen grillig en diabolisch van karakter, een totaal andere interpretatie dan die bij Linzi te horen viel.
    • De ‘Sonate’ is een organisch geheel en klinkt nergens bombastisch. Olga heeft een degelijke en robuuste kijk op het stuk. Overigens, de leeftijd speelt hier ook parten, Olga is 25 jaar en heeft al veel speelervaring; Linzi is met haar 17 jaren de jongste deelnemer.
  • Jin Woo Park speelt de ‘2e Mephistowals’ goed, maar niet doorzichtig genoeg. 
    • De ‘1e Gondola’ speelt hij te snel, met weinig sfeer, in de ‘2e Gondola’ ontbreekt de diaboliek.
  • De ‘Sonate’ is bij vlagen heel netjes, briljant zelfs, maar geen organisch geheel, het tempo staat soms stil. Hij produceert wel een mooie klank!
  • Oleksandr Poliykov. Zijn ‘2e Mephistowals’ is flamboyant; hij laat duivels, saters, trollen en heksen dansen!
    • De ‘1e Gondola’ is erg mooi, met een prachtig tremolando (de doodsklok)
    • De ‘2e Gondola’ is wat bescheidener van aard, niet echt ‘luguber’, maar wel een schitterend pppp aan het einde.
  • De ‘Sonate’: hij begint heel zacht en mysterieus, maar zijn ff zijn ongemeen heftig. Zijn donderende octaafgangen zijn slordig en uit balans. Zijn pp passages worden vertraagd ten opzichte van het geheel. Hij maakt in die gewelddadige passages inderdaad de indruk een ‘Russische beer’ te zijn. (Ik schreef het al op nog voor ik dezelfde uitdrukking van de radiocommentator hoorde!)

 

Blok VII.3  Années de pèlerinage – Deuxième année – Italie, S161 (complete)

werd vier keer gekozen door: 

  1. Tomoki Sakata;  
  2. Ivan Penkov;
  3. Dinara Klinton en  
  4. Masataka Goto
  • Sposalizio ; Il penseroso ; Canzonetta del Salvator Rosa ;
  • Sonetto 47 del Petrarca ; Sonetto 104 del Petrarca ; Sonetto 123 del Petrarca ;
  • Après une lecture du Dante - Fantasia quasi Sonata
  • Tomoki Sakata: De drie ‘Sonnetten’ nrs.  47-104 –123 speelt hij in ragfijne kristalheldere lijnen; met een prachtige klank. Er zit soms iets te weinig beweging in de muziek.
  • ‘Dantesonate’: zeer fijn uitgevoerd, met een maximale beheersing van de techniek. Hij was de enige pianist in de Halve Finale die nog koos voor de Fazioli, en het was te horen ook!
  • Ivan Penkov: ‘Spozalizio’ speelt hij mooi en eerlijk, maar de drie ‘Sonnetten’ over het geheel genomen zijn slordig en emotieloos.
    • Zijn ‘Dantesonate’ is statisch, de loopjes worden een brij van noten!
  • Dinara Klinton: 
    • Over het algemeen vond ik haar spel, netjes, braaf en plichtmatig, het straalde weinig sfeer uit.
  • De ‘Dantesonate’ was technisch wel gaaf, maar was het ook muziek? Ik kon me er maar niet in terugvinden!

 

 

   

Dinara Klinton

 

Oleksandr Poliykov

 

 

  • Masataka Goto: ‘Spozalizio’, wat een prachtige klank, zeer homogeen.
    • ‘Il Penseroso’ – over iedere noot is nagedacht. ‘Canzonetta’ – vrolijk en fris, zonder verdere opsmuk.
  • ‘Sonetto nr. 47’:  Ieder detail is hoorbaar, hij vertelt het verhaal achter de noten.
  • ‘Sonetto nr. 104’: Bij hem klinkt alles zo logisch dat zelfs ‘lekenoren’ deze muziek prachtig moeten vinden!  
  • ‘Sonetto nr 123’ – Zijn loopjes rijgen zich als ‘rijzende zonnen’ aaneen. Niemand hoest tussen de delen door (Dat was helaas bij zijn voorgangster, Dinara Klinton, bij de vorige avond wel het geval).  En toen volgde nog de
  • ‘Dantesonate’: krachtig en briljant met verbluffend gemak. Hoe krijgt deze tovenaar met zijn schijnbaar kleine handen het toch voorelkaar? Bij hem brandt de ‘hel van Dante’ echt …..!   Uit mijn enthousiaste beschrijving van Masataka Goto, mag u, lezer, opmaken dat ik hem een plaats in de Finale toebedacht.   

 

Blok VII. 4 - Harmonies poétiques et religieuses, S173/1,3,4,7,9

                         werd slechts één keer gekozen door:

  • Nariya Nogi
    •  Invocation; Bénédiction de Dieu dans la solitude ;
  • Pensée des morts ; Funérailles en Andante lagrimoso

 

  • ‘Pensée des morts’, een huiveringwekkende vertolking;
  • Funérailles, een intense beleving;
  • ‘Bénédiction de Dieu dans la solitude’, een prachtige en muzikale opbouw.  Hij draaide overigens het ‘Lagrimoso’ en de ‘Bénédiction’, om. Dat was ook beter zo!

Alle voorspeelsessies van de Halve Finale werden om beurten aan elkaar gepraat en gepresenteerd door Lex Bohlmeijer en Christiaan Kuyvenhoven.

 

Hoofdstuk 9. De Finalisten – de Voorspelling

Het blijft altijd gissen om te voorspellen wie er van de negen kandidaten uiteindelijk overblijven.

Volgens mij ging het om: Olga Kozlova; Masataka Goto en Nariya Nogi. Ook nu weer stond

Oleksandr Poliykov niet op mijn lijstje, ik vond hem toch hier en daar wat ‘bruut’ in zijn klankvorming.

Welnu, Olga Kozlova en Masataka Goto gingen naar de Finale, en ‘verrassing’, zo ook Oleksandr Poliykov.  

Nariya Nogi viel er dus buiten.


Hoofdstuk 10. De Finale

De Finale was zoals te doen gebruikelijk weer in twee avonden geknipt. Op vrijdagavond 8 april speelden de drie Finalisten de door hen gekozen solowerken. Op zaterdagavond 9 april (de gala-avond) speelden zij de gekozen werken voor piano & orkest. De 1e Finale-avond werd gepresenteerd door Lex Bohlmeijer, de 2e Finale-avond werd gepresenteerd door Dieuwertje Blok.

 

10.1 Finale 1 - Olga Kozlova

  • Wagner/Liszt, Isoldens Liebestod(S447)
  • Zeer mooi en expressief gespeeld, Olga bewijst dat zij een pianiste is van grote klasse.
  • Saint-Saëns/Liszt, Danse Macabre (S555)
    • Ik hoorde een andere zetting dan de gebruikelijke transcriptie van Saint-Saëns/Liszt; het notenbeeld kwam niet overeen met de versie die Pisarenko indertijd speelde, de vele hoestbuien in de zaal brachten haar uit balans?  Deze versie mist het duivelse aspect, is niet scherp genoeg! Navraag bij Olga, later op de avond, leerde mij dat het de versie was van Liszt/Saint-Saëns/Horowitz. (overigens was bij de organisatie niet bekend dat zij deze versie zou spelen, want eigenlijk was de Horowitz-setting verboden

 

10.2 Finale 1 - Oleksandr Poliykov

  • Wagner/Liszt: Ouvertüre zu Tannhäuser (S442)
    • Soms fraai van toonvorming, niettemin is het grondtempo onevenwichtig.  Het lukt hem vrij aardig om alle tegenreeksen van de hoofdmelodie ongeschonden  uit de vleugel te krijgen. Over het algemeen weer een daverend volume in de fff’s.


10.3 Finale 1 - Masataka GOTO

  • Bellini/Liszt: Réminiscences de Norma (S394)
    • Een prachtige en evenwichtige uitvoering, helder van toon. Hij laat de fraaie zanglijnen mooi uit de enorme hoeveelheid guirlandes komen!
    •  De 1e Finaleavond werd in zijn geheel op Radio 4 uitgezonden, en dat opende onverwachte perspectieven. Nu was ik in staat om het thuisfront een opname te laten maken die ik later weer op mijn gemak heb doorgeluisterd. Wat ik in de zaal hoorde en noteerde klopte in grote lijnen. Erger nog: het hoestende publiek was luid en duidelijk te horen tijdens het spel van Olga Kozlova, en ik handhaaf mijn eerder opgeschreven mening dat zij er door van haar stuk werd gebracht tijdens het spelen van ‘Danse Macabre’. Christiaan Kuyvenhoven zat nu naast radiocommentator Marc Brouwers en bevestigde achteraf in grote lijnen,  mijn gedachtespinsels, die ik vrijwel gelijktijdig noteerde, hoewel onafhankelijk van hem.  

 

10.4 Finale 2 - Olga Kozlova

  • Pianoconcert nr. 1 in Es (S124)
    • Zij begint het concert heel fraai, met een prachtig toucher. Maar gaandeweg worden enkele vitale inzetten onzeker ingezet (vanaf blz. 23 – 2e systeem, maat 3 – Ed. Peters) Ze probeert de toon fraai te houden, maar het gaat ten koste van het volume. Het orkest speelt ook hard, Dirigent Jaap van Zweeden geeft haar geen krimp. Ze moet meer naar de dirigent kijken, maar staart teveel op haar handen. Op het grote beeldscherm is de regie ronduit slecht, pas in de laatste 5 minuten van het concert krijgen we echt een blik op haar handen. Al met al een matige uitvoering.

 

10.5 Finale 2Masataka Goto

  • Pianoconcert nr. 1 in Es (S124)
    • Hij neemt rustig de tijd voor zijn inzetten, en ze zijn altijd op tijd. Nergens haast hij zich. Hij maakt een koele – en berekenende indruk, neemt zelfs de tijd om zijn hoofd en de toetsen af te wissen tijdens een orkestpassage. Iedere noot is weer afgewogen en klinkt mooi. Hij maakt als het moet een krachtige toon, en grijpt daarbij diep in de toetsen met zijn kleine handen. Al met al een perfect samenspel, alles valt op zijn plaats. Hij loert voortdurend naar de dirigent, maar deze kijkt (helaas) te weinig terug naar zijn solist.

YOU TUBE:

Masataka Goto in het 1e Pianoconcert van Franz Liszt

 

 

 

 

10.6 Finale 2 - Oleksandr Poliykov

  • Pianoconcert nr. 2 in A (S125)
  • Hij oogt ontspannen, hij kijkt goed naar de dirigent. Speelt mooie zachte passages, onder meer een goede begeleiding van de mooi cellosolo. (blz. 20 – 1e systeem in de Ed. Peters) Maar vanaf het ‘Allegro deciso’ neemt hij kennelijk de leiding door het tempo enorm omhoog te jagen. Dit gaat ten koste van de transparantie. Juist deze enorme akkoordformaties gedijen beter in een wat langzamer tempo. Het resultaat was dat het concert hiermede feitelijk ‘over de kling’ werd gejaagd, dit prachtige pianoconcert verdiende beter! 

 

 

   

De drie prijwinnaars samen achter de vleugel

 

In afwachting van wat komen gaat....

 

 

Voor de hoofdstukken 11 t/m 15: klik hier >

 

YOU TUBE:

Oleksandr Poliykov in het 2e Pianoconcert van Franz Liszt

 

 

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1