Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
Symfonisch Concert
Orgelconcerten
Philh Zuid-Nederland
Het Brabants Orkest
Solorecitals
Mariam Batashvili/2
Selina Leerintveld
Grigory Sokolov (2)
Mariam Batsashvili
Nikolai Lugansky
Sharon Niessen
Simon Ghraichy
DuoScholtes&Janssens
Masataka Goto
Arthur&Lucas Jussen
Caspar Vos
Grigory Sokolov
Olga Kozlova
Rhea Knipscheer
Korenconcerten
Brab Dagblad 2015
Brab. Dagblad 2014
Brab. Dagblad 2013
Brab.  Dagblad 2012
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

 

Arthur en Lucas Jussen:

 Ontluikend Meesterschap &  Geconcentreerde emotie

 

 

 

 

 

Gehoord:        Arthur & Lucas Jussen, pianosolo en pianoduo

Waar:              Muziekcentrum Eindhoven

Wanneer:        Dinsdagavond 6 november 2012

 

Programma:  

Lucas Jussen & Arthur Jussen (piano quatre mains)

L. van Beethoven (1770 – 1827)

  • Variaties over een thema van graaf Waldstein (WoO 67 – 1792)

 

Lucas Jussen - pianosolo

Ludwig van Beethoven:

  • Sonate nr. 23 in f op. 57 – ‘Appassionata’(1804/05)

 

Robert Schumann (1810 – 1856)

  • Abegg Variaties op. 1 (1830)

 

Arthur Jussen – pianosolo

Robert Schumann: Papillons op. 2 (1831)

Sergeï Rachmaninoff (1873 – 1943)           

  • Prelude op. 32-12 in gis
  • Prelude op. 32-5 in G
  • Prelude op. 23-4 in D

Marko Tajčevič (1900-1984)

  • Zeven Balkandansen (1926)

 

  • Drie toegiften, zie onder

 

Door Peter van Korlaar

 

De beide broers werden in Nederland vooral bekend als pianospelend duo. Ze konden ook voor een tweeling doorgaan. Toch is Lucas (19) aan Nederland al ontvloden en studeert hij momenteel bij de beroemde Menahem Pressler aan de Jacobs School of Music in Bloomington (USA). Arthur (16) zit in de 5e  klas van het Gymnasium in Hilversum en heeft nog steeds les van Jan Wijn. 

 

De broers kwamen op in een deftig rokkostuum met daarbovenuit hun ogenschijnlijk achteloos gekamde blonde koppen. Ze zijn tenger van postuur en passen nog steeds op één pianobank als pianoduo. In de Beethovense ‘Variaties over een thema van graaf Waldstein’ zijn ze precies op elkaar ingespeeld. Het is heerlijk te horen hoe een puntige en heldere articulatie zich vermengt met een al ontwikkeld stijlbewustzijn. Hierna spelen ze ieder een eigen programma.  Lucas speelt vervolgens Beethoven’s Sonate nr 23 in f ‘Appasionata’.  Meteen al bij de eerste gepassioneerd gespeelde noten ontwikkelt hij een fluweel zacht toucher, dat hij drie muziekregels lang volhoudt, om daarna met een volle  - maar steeds gecontroleerde hartstocht het 1e deel (Allegro Assai) uit te spelen. Lucas maakt echt mooie pianissimo’s, maar ontwikkelt in het stormachtige 4e deel ook een prachtig stuwende motoriek, gecombineerd met een messcherpe articulatie. Hij nam bewust de tijd om het verbindingsakkoord tussen het 3e en het 4e deel wat te rekken om er zo nog wat extra spanning aan toe te voegen. Een formidabele prestatie deze ‘Appassionata’. De ‘Abegg Variaties’ op. 1 van Robert Schumann werden door hem ook weer met een voorname elegantie en een virtuoos raffinement neergezet.  Ook hier weer het prachtige fluweel gekleurde toucher in de zachte passages . Overigens verwerkte Schumann hier wel degelijk de naam van zijn (1e) liefje, Ernestine von Fricken uit Asch.

 

Hierna was het de beurt aan zijn broer Arthur. Arthur heeft een iets ander tocher dan Lucas, een wat meer directe - en nadrukkelijker toonvorming. Zijn 'Papillons op. 2', ook van Robert Schumann werden eveneens met veel raffinement en goede smaak vertolkt. Daarna volgden drie niet nader aangekondigde Préludes uit de op. 23 en op. 32 series van Sergeï Rachmaninoff. Scherp luisteren en navraag leverden op dat het ging om de nummers op. 32-12 in gis; op. 32-5 in G en op. 23-4 in D. Arthur speelde deze Préludes zeer overtuigend, met een verrassend mooi polyfoon lijnenspel in de op.32-5 in D. Ik had er graag nog meer willen horen…Daarna volgde wederom een verrassende programmakeuze,  de Zeven Balkandansen (1926) van de voor mij volledig onbekende Marko Tajčevič (Osijek 1900 – Belgrado 1984)  In vorm en stijl deden ze sterk aan de bekende Roemeense Dansen voor piano van Bélà Bártòk denken. Maar met een fellere ritmiek en een sterker ontwikkelde melodische ‘balkanese’ melodievoering. Virtuoos en uiterst sensitief gespeeld door Arthur Jussen.

 

In de verfijnde wijze waarop beide broers hun toucher vorm geven en de totale benadering en afronding van het repertoire dat zij spelen herkent men de invloed van hun vroegere leermeesteres Maria João Pires, maar uiteraard kan ook de invloed van Ton Hartsuiker (voor moderne muziek) en Jan Wijn (’s lands bekendste pianopedagoog) hun niet worden ontzegd.  

 

Was er al sprake van enige verontrusting, gezien het feit dat alleen aan het begin een werk voor vier handen geprogrammeerd was, dit gevoel werd volledig tenietgedaan door de nu drie volgende toegiften, voor piano a quatre mains:  

  • a) Adolfo Berio: ‘Maria Isabella’ Waltz
  • b) Joop Stokkermans:  Thema en Variatie op 'Waar in 't Bronsgroen Eikenhout’ 
  • c) Adolfo Berio: Polka 

In de 2e toegift refereerde Lucas nog aan de onlangs overleden componist/pianist Joop Stokkermans. Het was wel heel toevallig (of een juist gelukkige speling van het lot…) dat juist dit 'Thema en Variatie over ‘Waar in ’t Bronsgroen Eikenhout’,  de allerlaatste compositie bleek te zijn van Joop Stokkermans, en ook nog eens speciaal gecomponeerd op verzoek van de beide broers. Lucas maakte in zijn aankondiging tevens een ‘draai’ naar de voorgenomen fusie tussen Het Brabants Orkest en het Limburgs Symfonieorkest. In hart en nieren ‘Limburgers’ als de Jussen’s nog steeds zijn, viel deze opmerking merkwaardig genoeg toch goed bij de ‘Brabanders’, en er werd luid geapplaudiseerd. Behalve naar ‘t ‘Bronsgroen Eikenhout’ waren deze variaties zeker een knipoog naar de prachtige Fantasie in f (D940) van Franz Schubert. De toegiften werden met veel gevoel voor theater de zaal in gespeeld.  En zo hoort het ook, ernst en luim kunnen heel goed samen gaan, zelfs in de doorgaans (te) ernstige klassieke pianorecitals.

Samenvattend:

Een gedenkwaardig pianorecital met Arthur & Lucas Jussen op weg naar het ontluikende Meesterschap!

 

  • Met dank aan Dhr. Paul Jussen voor het beschikbaar stellen van de foto's
  • Copyright © voor dit artikel: Peter van Korlaar (november 2012)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1