Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
Symfonisch Concert
Orgelconcerten
Philh Zuid-Nederland
Het Brabants Orkest
Solorecitals
Mariam Batashvili/2
Selina Leerintveld
Grigory Sokolov (2)
Mariam Batsashvili
Nikolai Lugansky
Sharon Niessen
Simon Ghraichy
DuoScholtes&Janssens
Masataka Goto
Arthur&Lucas Jussen
Caspar Vos
Grigory Sokolov
Olga Kozlova
Rhea Knipscheer
Korenconcerten
Brab Dagblad 2015
Brab. Dagblad 2014
Brab. Dagblad 2013
Brab.  Dagblad 2012
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

  Hooggespannen verwachtingen………..

GRIGORY SOKOLOV

de  'Legendarische Legende' maakt het opnieuw waar!

 

door: Peter van Korlaar

 

 

 

 

Gehoord :

Grigory Sokolov - Piano

in Muziekgebouw Eindhoven

dinsdag 15 mei 2012

 

 

 

 

 

 

Programma:

  • Jean Philippe Rameau 
  • Suite in d  (Les Tendres Plaintes; Les Niais de Sologne; Les Soupirs;La Joyeuse; La Follette; L'Entretien des Muses;  Les Tourbillons; Les Cyclopes; Le Lardon; La Boiteuse)
  • Wolfgang Amadeus Mozart
  • Sonate in a -  KV310
  • Johannes Brahms
  • Variaties over een thema van Händel op.24
  • Johannes Brahms
  •   Drie Intermezzi op.117
  •   Drie toegiften…..

 

Op de website van concertzaal ‘De Doelen’ lazen we vorige week ondermeer:

Een eredienst’, ‘klinkende religie’, ‘authentiek klanktovenaar’ De recensenten komen doorgaans superlatieven tekort om een recital van de Russische pianist Grigory Sokolov te beschrijven. Uiteindelijk vatte de Franse krant Le Figaro het nog niet zo lang geleden kernachtig samen:

‘Je hebt pianisten en je hebt Sokolov’.

 

En ‘Trouw ‘ (Christo Lelie) schreef maandag 14 mei jl. ….‘Sokolov in absolute topvorm’. 

 

Het is 20.27 uur in Eindhoven, ruim 12 minuten over de aanvangstijd. De pianist is laat;  dat kan ook niet anders, want de zaal is volledig uitverkocht, en het vergt deze keer nogal wat tijd om iedereen naar zijn juiste plaats te geleiden. Plotseling zwaaien de podiumdeuren open, een rijzige gestalte met zilvergrijze manen, in deftig jacquet, stapt robuust het podium op. De pianist neemt na een nauwelijks merkbaar knikje meteen plaats op een opvallend hoog afgestelde bank. Hij zet gelijk een mooi aangezette praltriller in op de begintoon F”. Het licht in de zaal is gedempt, evenals de uitlichting op zijn handen. De triller is de eerste in een lange reeks van vele die nog zullen volgen, het zijn de rijke versieringen die Rameau toepast in de voor het clavecimbel bedoelde muziek uit zijn Suite en ré (1724) Het is typische barokmuziek, merkwaardig genoeg zeer programmatisch van opzet, met pakkende titels zoals ‘Het tedere klagen; ‘De Onbenullen van Sologne’; ‘De Zuchten’…De meeste variaties blijven harmonisch een beetje in de toonsoorten D-majeur en d-mineur steken. Sokolov speelt alles zeer pianistisch met hoog opgaande polsbewegingen, je hoort mooie overgangsdynamiek die Rameau op een clavecimbel nooit heeft kunnen realiseren naast de gebruikelijke barokke terrassendynamiek.  Hij speelt met een ongekende precisie, zijn trillers die hij achteloos uit zijn linkerhand tovert zijn net zo scherp als de trillers welke uit zijn rechtervingers stromen. Waar nodig deinst hij er niet voor terug om toch een groot volume te produceren gecombineerd met de nodige virtuositeit zoals bijvoorbeeld in ‘Les Tourbillons’ (De Wervelwinden)  Voor de liefhebbers van pure Barok wellicht een gruwel om te horen, maar voor de ruim 1300 aanwezige toehoorders een genot om mee te beleven, deze barokke pianistiek. ‘Had Rameau de mogelijkheden van de moderne piano toch eens gekend’, zo mijmerde ik voor mijzelf. Hetgeen niet wegnam, en dat moet ook gezegd worden, dat de stortvloed  aan voor- en naslagen, en de als mitrailleurkogels de zaal ingespeelde praltrillers soms ook iets teveel van het goede werd. Overdaad schaadt…ook hier in deze programmering.

De inzet van Mozart’s Pianosonate in a - KV 310 kwam bij mij dan ook als een verademing. Sokolov speelt energiek en helder, maar niet overdadig direct of luid zoals je soms bij pianisten hoort die uit de Russische school komen. 

Een merkwaardige mineursonate, als je bedenkt dat Mozart doorgaans in majeur componeert, maar ook weer niet zo verwonderlijk als we weten dat deze ‘Parijse Sonate' vrij snel na de dood van zijn moeder gecomponeerd moet zijn in de zomer van 1778. Moeder Anna Mozart overleed plotseling op 3 juli 1778. Mozart en zijn moeder vertoefden al vanaf eind maart in Parijs, maar het ging hen daar niet voor de wind. Mozart werd door de Parijzenaars niet meer gekend en zijn moeder voelde zich in de toen ook mondaine stad al helemaal niet thuis. Het drinken van besmet water is haar waarschijnlijk fataal geworden.

Het 2e deel in deze sonate, het ‘Andante cantabile con espressivo’ in de (vreemde) toonsoort F-majeur is echter rijk aan verbeeldingskracht, met talloze versieringen in de melodielijnen, daarmede weer verwijzend naar de talloze ornamenten bij Rameau en in een ongeëvenaard rijk klankenpalet prachtig vormgegeven door Grigory Sokolov.

Na de pauze staan nog twee grote composities van Johannes Brahms op het programma. Een groot contrast met de programmering voor de pauze? Dat is maar hoe je het bekijkt, het thema van Händel is ook een barokthema wat zich rijkelijk leent om er op te variëren, en Brahms verstond die kunst voorbeeldig in zijn ‘Variationen über ein Thema von Händel op. 24 (1861)  Ook hier horen we Sokolov op een uiterst subtiele wijze de eerste aanvangstrillers spelen.

Pas in de 4e variatie laat hij hier de andere Brahms horen, de componist van de grote stuwende octaafgangen. Sokolov besluit deze Händel-variaties met een magistraal gespeelde fuga, gebeiteld in een strak polyfoon lijnenspel.  Na de briljant gespeelde slotnoten verwacht je een donderend applaus, maar.... de pianist dwingt stilte af….om vervolgens harmonisch naadloos en in een fluisterende dynamische setting  over te gaan naar de eerste van ‘Drei Intermezzi op. 117 (1892) met de aanduiding ‘andante moderato’. Het is het heerlijk intieme 1e Intermezzo in Es-majeur, waarboven Brahms zo  treffend een citaat  noteerde uit de ‘Volksliedern’ van Herder: ‘Schlaf sanft mein Kind, schlaf sanft und schön! Mich dauert’s sehr, dich weinen sehn’. En met dit citaat zou ik mijn beschouwing over het magistrale pianospel van deze grote Russische Maestro willen besluiten. Drie toegiften kregen we in Eindhoven nog toebedeeld, de immer ondoorgrondelijk kijkende Sokolov kondigde ze helaas niet aan, maar speelde ze, inmiddels was het al 22.50 uur, nog fris en monter, alsof hij nu pas aan het hoofdprogramma zou beginnen.

De laatste noten van de LEGENDE zijn verstorven, wat overbleef was de ‘magische  herinnering’, we waren erbij en mochten even deelgenoot worden in de wereld van de Mythische Pianoklanken van GRIGORY SOKOLOV, de LEGENDE!

 

  • Met dank aan Riaskoff Concertmanagement voor het beschikbaar stellen van de foto
  • Copyright voor dit artikel © Peter van Korlaar (mei 2012)

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1