Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

Zomerfestival Guldenberg  Klassiek 2015

Concert op Vrijdagavond 17 juli 2015 en Slotconconcert op zondagmiddag 19 juli 2015.

 

Een impressie

door Peter van Korlaar

 

Zondag 19 juli 2015 jl. werd met een feestelijk slotconcert het Zomerfestival Guldenberg Klassiek in Helvoirt (Noord-Brabant) afgesloten.

Het Zomerfestival Guldenberg Klassiek, dat vier dagen duurde, is een pianofestival waarbij een select gezelschap met jonge musici overdag nog eens extra lessen krijgt in de vorm van een Masterclass. Voor deze masterclass had de organisatie de beroemde Nederlandse Pianist (van Australische komaf) Geoffrey Madge aangezocht. Hij verstaat als geen ander de kunst om aankomende pianisten nog eens extra te stimuleren om buiten of boven zichzelf uit te treden. Hij legt de nadruk op de muzikale expressie die vaak al door een enkel woord of een klein gebaar verbeterd kan worden. Hoe hij te werk gaat is al jaren te zien tijdens de Finale van Koffie bij de Piano, op de 1e zondag in de maand juni. De jonge pianisten die dit jaar de eer viel, om als uitvloeisel van een gewonnen prijs, tot deelnemer te worden uitverkoren, waren allen prijswinnaars op een van de grote pianofestivals in de provincie Noord-Brabant. Genoemd moeten hier worden: Guldenberg Klassiek (Helvoirt); Koffie bij de Piano ('s-Hertogenbosch); Vught Klassiek; Geertruidenberg Klassiek; Kanjers in de Leest (Waalwijk); Langsstraat Klassiek in Oosterhout en Ulverhart Klassiek in Ulvenhout. Ook was er dit jaar een delegatie uit de Spaanse stad Sevilla, waar het pianofestival navolging heeft gekregen met Sevilla Clásica.

 

 

   
     

 

 

   
     

 

 

       
         

 

 

Deze zomer konden zeven jonge musici worden uitgenodigd om aan het Zomerfestival op de Guldenberg deel te nemen: 

Tobias Borsboom, piano; Yukiko Hasegawa, piano;

Matthieu Idmtal, piano; Maya Levi, viool;

Erwin Weerstra, piano en Sophiko Simsive, piano.

Als speciale gasten uit het Spaanse Sevilla konden worden verwelkomd:

Maria Luz Sanramaria Moreno, piano en de balletdanseressen: Fatima Ortega en Irene Morales Fernández. 

Op Vrijdagavond speelde de Spaanse pianiste Maria Luz Sanramaria Moreno  de vier laatste delen uit de Valses Poéticos van Enrique Granados. Mooie Spaanse muziek, met melancholische momenten, maar zeker ook flitsende Spaanse ritmiek. En daar kwamen als een verrassing nog eens twee Spaanse ballerina’s bij. In een eenvoudige maar doeltreffende choreografie beeldde de mooie Spaanse  Fatima Ortega aanvankelijk alleen een verhaal uit op muziek van het 1e (geprogrammeerde) deel uit de Valses Poéticos. Daarna speelde Maria Moreno een deeltje alleen, om vervolgens de twee laatste delen weer te combineren met de bewegingskunst van twee danseressen. Naast Fatima Ortega danst nu ook Irene Morales Fernández.

 

       
         

 

Verrassende muziek, mooi en scherp gearticuleerd door de pianiste in een mooie en elegante dansprojectie, live uitgevoerd door deze twee ballerina’s. Bij het slotconcert speelde Maria een werk van een andere Spaanse componist, Sacramonte van Joaquin Turina. Dit flitsende pianowerk werd ook nu gecombineerd met een flamencoachtige dans van de twee reeds genoemde danseressen. Wat mij betref een schot in de roos, deze combinatie van pianomuziek en ballet.  Spaanse pianomuziek is hier zeker geschikt voor. Saillant detail is dat Maria Moreno behalve als pianiste ook werkzaam is als aeronautisch ingenieur in de Spaanse luchtvaartindustrie.  Voorafgaand aan het werk van Turina speelde zij nog een drietal Polonaises op. 71 van Frederic Chopin. 

 

   

     

 

Hierna speelde Yukiko Hasegawa een totaal ander pianowerk wat betreft sfeer en entourage, op het programma stond nu de Dante Sonate van Franz Liszt – Après une lecture de Dante: Fantasia quasi Soanta. Yukiko begon heel kordaat, en bouwde goed de spanning op. Ook het slot was heel goed van uitdrukking en timing, met een mooie ontlading van de spanning . Ze speelde zeer geconcentreerd en met groot elan. Yukiko, pas drie maanden geleden bevallen van een baby, zoon Matthias, had haar zoon en haar echtgenoot de pianistTobias Borsboom meegebracht. De jonge Matthias sliep dwars door al het Lisztgeweld heen, ook tijdens het vervolg van het avondconcert.

 

 

       
         

 

 

Op zondagmiddag speelde Yukiko twee deeltjes (Toccata en Corrente) uit de 6e Partitita van Johann Sebastian Bach. Yukiko speelde heel netjes, helder toucher, maar enigszins ingehouden qua sfeer en uitdrukking. In de Corrente liet zij een mooi ritmische afbakening van de 3-delige maatsoort horen.

  

   

     

 

 

   
     

 

 

   
     

 

Ook Sophiko Simsive (1991, Tbilisi, Georgië)  was aanwezig, uiteraard als 1e prijswinnares van de 12e KbdP in Den Bosch. Zij speelde weer een sensuele Widmung van Schumann / Liszt, met een parelende en heldere aanslag. Daarna overdonderde zij het ademloos luisterende en toekijkend publiek met een onbekend Rondo Toccata van de Georgische componist Revaz Lagidze. Adembenemende over elkaar heen buitelende loopjes, machtige akkoorden en een heerlijke gesyncopeerde ritmiek.  

Tobias Borsboom (1988) speelde op vrijdagavond de Wanderer Fantasie (D 760) van Franz Schubert. Zijn spel is doordacht en muzikaal, met mooie echte verstilde Schubertmomenten. Een kleine geheugenstoring weet hij gemakkelijk te pareren. Een kranig slot in deze Wanderer. Zondagmiddag stond Chopin's 1e Ballade in g op. 23 bij hem op het programma.  Deze Ballade lijkt hem op het lijf geschreven. Een prachtige inleiding, beheerst, mooie verstilde momenten, veel rubati met een mooi helder toucher. Hij denkt er over na, dat zie en hoor je. Het thema zingt de vleugel uit. In de slotfase maakt hij een uitstekende ritmische cadans (je weet dan weer waarom dit stuk door Chopin als ballade werd bestempeld) met daarna een zeer spannende slot! Luid applaus viel hem ten deel!

 

 

   
     

 

 

Vermeldenswaardig is hier zeker dat Tobias Borsboom samen met violist Piotr Jasiurkowski enkele jaren geleden de Dutch Classical Talent Tour & Award heeft gewonnen.

 

 

   
     

 

Op zondagmiddag was het de beurt aan Erwin Weerstra om een (bekende) sonate van Ludwig van Beethoven te spelen, Les Adieux, Sonate nr. 26 op. 81a. De Sonate werd opgedragen aan Aartshertog Rudolf en omvat drie delen waarin vervolgens drie episoden uit de vriendschap van Beethoven met de Aartshertog worden weergegeven: Das Lebewohl (het afscheid); Abwesenheit (Afwezigheid) en Das Wiedersehen (de Terugkeer) Erwin is een uitstekende pianist, met een uitgebalanceerde en beheerste stijl van spelen, hij gaat niet gauw over de top. Erwin begon deze mooie sonate heel meditatief, waardoor je als luisteraar al meteen op het puntje van je stoel ging zitten en dat was goed!

 

 

   
     

 

 

   

 

   

 

Tenslotte waren daar Maya Levi (1997) viool en Mattieu Idmtal (1988) piano. Zij speelden twee delen uit een prachtige sonate voor viool en piano op. 82 van Edward Elgar. De sonate die toch pas in 1918 gereed kwam deed me verrassend veel aan Johannes Brahms denken, machtige en sensuele melodielijnen en een stevige doorwrochte pianobegeleiding, waarbij de klep van de vleugel geheel open bleef staan.  Ook zondagmiddag werd dit werk herhaald door Maya en Mattieu. Nu speelden zij alle drie delen van deze sonate, ook nu weer onder grote bijval van het publiek. Wat opviel was de warme en sensuele, maar soms ook grote klank van de viool die Maya bespeelde, een Gagliano uit de 18e eeuw.

 

   
     

 

 

       
         

 

Mattieu is behalve een goede solist ook een prima begeleider, al is deze kwalificatie eigenlijk niet op zijn plaats bij deze sonate, waarvan de pianopartij net zo belangrijk is als de vioolpartij.

Voorafgaand aan de vioolsonate van Elgar speelde Matthieu nog 12 Deutsche Tänze (D. 790) van Franz Schubert. Smaakvol en voornaam gespeeld door Matthieu, met veel gevoel voor esthetiek en articiteit. Schubert moet ze vaak gespeeld hebben op de dansfeestjes bij zijn vrienden. In de wat intieme interpretatie van Matthieu gaat het danskarakter echter verloren. Dat is niet erg, je kunt die dansen ook goed als kamermuziek uitvoeren. Maar toch: een tip om ook deze dansen eens live op een podium uit te laten voeren door een goede pianist met enkele goede dansers (zoals Schubert het oorspronkelijk bedoeld moet hebben....)

 

 

   
     

 

 

       

         

 

 

Aan het einde van het Slotconcert werden deelnemers en vrijwilligers door festivalmanager Isabella Boezeman nog eens flink in de bloemetjes gezet, en/of voorzien van een mooie fles wijn. Speciale dank ging uit naar de Grootmeester Geoffry Madge en naar de initiators van dit - en vele andere festivals voor jonge pianisten, Guido en Madeleine van Elk uit 's-Hertogenbosch. Geoffrey had nog één verrassing voor deelnemers en publiek in petto. Eén van de deelnemers werd aangewezen (zonder daar van te voren over te zijn ingelicht) om nog een laatste toegift te spelen. Dat werd Erwin Weerstra, die vervolgens de 6e etude (uit een reeks van 12) in een mineur toonsoort, van de Canadese pianist en componist Marc André Hamelin mocht spelen. Hamelin had deze virtuoze etude als een soort hommage aan Scarlattti, maar zeker ook aan Chopin toebedacht. Het werd een doldrieste uitsmijter waarin Erwin Weerstra nog eens een verpletterend staaltje van zijn pianistische vaardigheden kon demonstreren, tot groot genoegen van zijn collega's en het inmiddels uitzinnige publiek. En hiermede kwam een feestelijk einde aan deze zonnige 4e sessie van het Zomerfestival Guldenberg Klassiek.

 

 

   

 

 

 

 

 

   
     

 

 

           

             

 

           


 

 

 

 

 

 

 

 

       

 

 

 

   

 

 

   

 

 

 

 

 

   

Geoffrey Madge had het laatste woord....

 

Erwin Weerstra speelde de laatste noten....

 

 

   

Auteur en webmaster Peter van Korlaar

met Geoffrey Madge

 

idem met Erwin Weerstra

 

Extra: Videoweergave van de toegift, gespeeld door Erwin Weerstra (Marc-André Hamelin: 6e etude)

 

1e aanmaak van deze webpagina: 26 juli 2015

Alle teksten en foto's: © Peter van Korlaar (PvK)

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1