Home
Index
Updates 2ev
Updates 1ev
Pianostudio/Lessen
Peter van Korlaar
Pianoinstituut
10e F.Liszt Concours
Franz Liszt Concours
Lisztjubconcert 2011
Franz Liszt Kring
Liszt in Zaltbommel
Liszt aan de Waal
Componisten
Concerten-recensies
Symfonisch Concert
Orgelconcerten
Philh Zuid-Nederland
Rachmaninoff19-01-14
Gen. Rep. 24-01-2014
Beethoven afgestoft
Het Brabants Orkest
Solorecitals
Korenconcerten
Brab Dagblad 2015
Brab. Dagblad 2014
Brab. Dagblad 2013
Brab.  Dagblad 2012
CD besprekingen
14e KbdP Den Bosch 1
13e KbdP Den Bosch
Guldenberg Klassiek
12e KbdP Den Bosch
Vught Klassiek 2017
Vught Klassiek 2016
Vught Klassiek 2015
Vught Klassiek 2014
11e KbdP Den Bosch
10e KbdP Den Bosch
9e KbdP Den Bosch
8e KbdP Finale 2011
7e KbdP Finale 2010
7e KbdP Olga Kozlova
5e KbdP 2008
Huisconcerten
Gastenboek
Links
Sitemap

 

 Philharmonie ZuidNederland

 

Nieuw begin, vertrouwde klanken…

De geest is uit de fles en de deur staat open....

 

door:  Peter van Korlaar

 

Gehoord:       Feestelijk Openingsconcert Philharmonie Zuidnederland

Wanneer:      Zondagmiddag 29 september

Waar:            Muziekgebouw Eindhoven

Dirigent:         Kees Bakels

 

Op het programma:

 

Giel Vleggaar:                     Arise (2013) Wereldpremière 28 september in Maastricht

Manuel de Falla:                 Nachten in de tuinen van Spanje voor piano & orkest (1909/1915)

Solist:                                  Jean-Efflam Bavouzet, piano

Pjotr Iljist Tsjaikovski:          Iolantha op. 69 - Voorspel en  Suite nr. 3 in G op. 55

                                              

Nieuw begin, vertrouwde klanken…

De deur staat open en de geest is uit de fles! 

 

Gestapelde kwinten en kwarten veroveren stralend de tot de nok toe gevulde

grote zaal van het muziekgebouw. Een meervoudig bezet koperensemble speelt feestelijk omhoogrijzende akkoordformaties, met gepuncteerde figuren op de 1e tel, soms in een dubbelkorige setting en af en toe een flard van een koraalmelodie. We luisteren naar het speciale gelegenheidswerk ‘Arise’ dat Giel Vleggaar (1974) schreef naar aanleiding van het Feestelijke openingsconcert van de Philharmonie Zuidnederland, en dat de ‘Fenix’ moet symboliseren waarmee beide orkesten weer uit hun ‘as’ zullen herrijzen. Vandaag werd het werk voor de 2e keer gespeeld, gisteravond in Maastricht was de echte première. Het werk is te kort om er een gefundeerd waardeoordeel over te vellen, anders dan dat het stuk goed in elkaar steekt en dat het de luisteraar voor het eerst moment behaagt.

 

Trapte Dirigent Kees Bakels de deur al flink in tijdens het ‘Vriendenconcert’ op 12 september, nu zwaaide de deur helemaal open met het voltallig bezette nieuwe orkest, dat over de volle breedte en diepte van het podium was opgesteld. Het orkest pakte flink uit met drie tot de verbeelding sprekende orkestwerken. In de Ouverture Benvenuto Cellini van Hector Berlioz werd het publiek getrakteerd op donderende paukenroffels, schetterende fanfares; een sterke,  door de trombones gespeelde melodie, geflankeerd door opzwepende strijkers. Het orkest straalt een nieuw soort energie uit, en er ligt een sonore glans over de volbezette strijkersgroep. Bakels, die zoals altijd zonder stok dirigeert heeft er duidelijk zin in, en dat brengt hij over op dit orkest! 

 

Het was niet zo dat de programmacommissie nu maar gelijk gekozen had voor het gouden repertoire. Het nu volgende ‘Nachten in de tuinen van Spanje’, gepresenteerd als een pianoconcert, maar in werkelijkheid meer een symfonisch gedicht met een obligate pianopartij is bepaald geen standaardwerk, en dat was ook af te meten aan het aanvankelijk wat aarzelend op gang komende applaus na de slotnoten. Het orkestwerk moet het hebben van een sfeervolle en kleurige instrumentatie met de zo karakteristieke flamengo-achtige motieven, die vaak aan de zigeunermuziek zijn ontleend. De strijkers leggen aanvankelijk een buitengewoon zacht gespeeld gespeeld tremolotapijt neer. De Franse pianist Jean-Efflam Bavouzet  speelt een scherpe en heldere pianopartij, die wel vaak uit éénstemmige motieven bestaat. Het orkest is voor dit werk eigenlijk wat te groot van samenstelling; soms gaan de kolossale glissandi van de pianist op de vleugel verloren in het tuttigeweld van het orkest. Niettemin is hij (Bavouzet) duidelijk heer en meester over de materie. Bavouzet grijpt zijn kans om in een toegift (Feux  d’artifice van Claude Debussy - 1912/1913) nog eens te laten horen dat hij een virtuoos en tegelijk begenadigd pianist is. Met mooie voorhoudingen laat hij nog eens goed de uit de verte opdoemende hoornsignalen horen in het spetterende vuurwerk.

 

Dan het laatste geprogrammeerde werk, ook al geen kaskraker, maar een weinig gespeeld ‘Voorspel’ uit de opera Iolantha (1892) van Pjotr Tsjaikowsky met direct daaropvolgend zonder pauze, de tamelijk onbekende, maar fraaie  3e Suite in G op. 55 uit 1884.  

Voor het grote orkest is deze 3e Suite duidelijk een schot in de roos. Alles komt nu voorbij, mooie althobosoli, fraaie donker gekleurde episodes voor de strijkers, afgewisseld met flitsende partijen voor de hogere houblazers;  een machtige melodie voor de celli in B-majeur met canonische verwerking van het thema en een virtuoze vioolsolo gespeeld door Adelina Hasani. Fraaie koperpartijen en een zinderende Finale complementeren het geheel.

 

Kees Bakels is blijkbaar de juiste man op de juiste plaats om het nieuwe grote orkest op te stuwen in de nationale rangorde. Vanaf onze plaatsen, schuin achter het orkest gezeten,  is goed te zien dat hij altijd beminnelijk maar direct en zonder dralen leiding geeft aan het, voor vandaag,  nagenoeg geheel aangetreden orkest.

 

Ook het orkest heeft een toegift op de lessenaars staan, en om geheel in de sfeer van het ‘vuurwerk’ te blijven, spelen zij nu Strawinsky’s Feu d’Artifce op. 4 uit 1908, en voor het eerst opgevoerd in 1909 in St. Petersburg. Een kort werk van ca. 4 minuten, maar met een belangrijke slagwerkpartij. Nog eens laat Kees Bakels zien en tegelijkertijd horen, welke krachten het nieuwe orkest in staat is te ontketenen!

De deur staat nu wijd open en de geest is uit de fles.

Laten we hopen dat de beleidsmakers in Den Haag het nu hebben begrepen en de orkestcultuur in de Zuidelijke Nederlanden eindelijk verder met rust zullen laten!

 

 © Alle teksten: Peter van Korlaar

    Deze webpagina is herzien op: 02-12-2014

 

Stichting Pianoinstituut | pianoinstituut@planet.nl

UA-37785092-1